شب آمد و غمی به دل خسته ام نشست بین من و تو فاصله ها از میان گسست از دوریت نشستی و گفتی و گریه ها من هم مخاطب سخنت ،آه و زجّه ها گفتی خزان ،زمانه ناجور فصل هاست گفتی که فصلِ سردِ زمانِ جدالِ ماست گفتم کدام فصل مرا سمت تو رساند۰۰? حتی بهار ، قلب مرا سوی غصه راند۰۰۰ تا دمدم سحر سخنت هم دراز شد سودای باتو بودنِ من، یک نیاز شد تاریکی و شب ظلمت ،دگر شکست خورشید ،سربرآمده، بر آسمان نشست دیگر خبر نبود ز تو، از خیال تو وهم و گمان من و - آااه - فکر محال تو #مهدی موسوی (بیهق)

این روزها حال و هوایم ز او جداست

آری شروعِ ظلمِ غم انگیزِ غصه هاست

دیدارِ برگِ سرخ ِ درختانِ بی قرار

یاد آورِ شروعِ خزانی برای ماست

#مهدی موسوی(بیهق )